ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΗΜΕΡΑ

Για την αφύπνιση και την πνευματική αναγέννηση των Ελλήνων

Η “ανάσταση” του Λαζάρου αποκωδικοποιεί την κενή διαθήκη

Posted by lykofron στο 08/11/2010

 Η “Ανάσταση” του Λάζαρου ήταν το τελευταίο και κρισιμότερο τέχνασμα που αποσκοπούσε, όπως και άλλα “θαύματα”, στο να πείσει τους Ιουδαίους, όχλο, Φαρισαίους και Γραμματείς, ότι αυτός δηλ. ο Ιησούς, είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας-Χριστός, ώστε να πιστέψουν ότι έχει προοπτική η σχεδιαζόμενη εξέγερση του εναντίον των Ρωμαίων και των συνεργατών τους Ηρωδιανών, και έτσι να πάρουν μέρος σε αυτήν, επειδή ήταν ακόμη νωπές οι  μνήμες από τις πολλές αποτυχημένες εξεγέρσεις που όλες καταπνίγηκαν στο αίμα και οδήγησαν  στην καταστροφή των εξεγερμένων πόλεων και τον διασκορπισμό των κατοίκων της σαν δούλων σε άλλα μέρη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίαςΝα οι πολλές ενδείξεις που ισοδυναμούν με απόδειξη:

Το όνομα Λάζαρος που υποτίθεται ότι σχετίζεται με το μεγαλύτερο θαύμα του Ιησού, δεν το αναφέρουν καν  οι άλλοι τρεις ευαγγελιστές !!! Μάλιστα ενώ γνωρίζουν  την ιστορία της «ανάστασης του Λάζαρου» την αποσιωπούν σκόπιμα !!! Ο Λουκάς αναφέρει μόνο το όνομα Λάζαρος, στην άσχετη «παραβολή του πλούσιου και του Λάζαρου  στους κόλπους Αβραάμ», και  το όνομα Ελιέζερ σαν έναν από τους απογόνους του Ιησού. Σαν Ελεάζαρ αναφέρεται από τον Ματθαίο στο γενεαλογικό δέντρο του Ιησού. Ο Λουκάς έχει άλλα ονόματα  των πριν τον Ιωσήφ προγόνων του Ιησού. Άλλη μια διαφορά  μεταξύ των ευαγγελιστών, οφειλόμενη στην προσπάθεια των ευαγγελιστών(ή των αντιγραφέων) να αποκρύψουν την συγγένειά του Ιησού με τους προηγούμενους επαναστάτες των απογόνων της δυναστείας  Δαυίδ, κρύβοντας τα πραγματικά τους ονόματα, όπως και  το όνομα του πατέρα του,που δεν είναι Ιωσήφ, αλλά Ιούδας ο Γαλωνίτης, που έπεσε κι αυτός σε μια από τις πολλές εξεγέρσεις εναντίον Ρωμαίων και των σφετεριστών του θρόνου του Ισραήλ, Ηρωδιανών. (Αφελές Ερώτημα : Αφού κατά τα ευαγγέλια ο Ιωσήφ δεν «πήρε  μέρος» στην γέννηση του Ιησού, πως γίνεται οι πρόγονοι του Ιησού να είναι οι πρόγονοι του Ιωσήφ και όχι της Μαρίας;)  Οι τέσσερις τελευταίοι πρόγονοι κατά Ματθαίο και Λουκά:

Ματθαίος:  ….Ελεάζαρ, Ματθάν, Ιακώβ, Ιωσήφ, Ιησούς.

Λουκάς  :       ….    Λευι, Μαθθατ,      Ηλι, Ιωσήφ, Ιησούς.                     

Οι Μάρκος και Ιωάννης,αντί να αλλάξουν ονόματα,δεν αναφέρουν καν το γενεαλογικό δέντρο του.

Ο Λάζαρος είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Σίμωνα το λεπρό, αφού η πόλη του Σίμωνα του λεπρού είναι η Βηθανία, οι αδελφές του είναι η Μάρθα και η Μαρία, η μια από αυτές, η Μαρία, σχετίζεται με το επεισόδιο με το μύρο και γίνονται τα σχετικά επεισόδια στη Βηθυνία λίγες μέρες πριν την σύλληψή  του Ιησού. Όπως δηλαδή και του Λάζαρου.

Κατά τον Ιωάννη που περιγράφει την «ανάσταση» του Λαζάρου, παρευρίσκονται όλοι οι μαθητές, άρα και ο Ματθαίος, που ενώ το «είδε» όχι μόνο δεν το αναφέρει, αλλά και εξαφανίζει τον Λάζαρο και στη θέση του βάζει τον Σίμωνα τον λεπρό, και  αυτό  γιατί αποκαλύφτηκε ότι η «ανάσταση» ήταν κάλπικη !!! Το ίδιο και οι Μάρκος και Λουκάς αποσιωπούν την ανάσταση ενώ γνωρίζουν το επεισόδιο. Μόνο ο Ιωάννης υπερασπίζεται την «ανάσταση» Λάζαρου, που επειδή είναι αδελφός του Ιησού δίνει με αυταπάρνηση των υπέρ της δυναστείας Δαυίδ αγώνα της οικογένειας.

 Πολλοί από τους Φαρισαίους  πίστεψαν σε αυτόν, δηλαδή τον αποδέχτηκαν σαν νόμιμο διεκδικητή του θρόνου, δηλ. σαν τον νόμιμο διάδοχο της δυναστείας Δαυίδ.Σαν υιός Δαυίδ, δηλαδή διάδοχος της δυναστείας, αναγνωρίζεται και από εθνικούς όπως η Χανανέα Συροφοινίκισσα στην Τύρο,που τον αποκαλεί υιό Δαυίδ,πιθανόν επειδή φορούσε πάνω του το έμβλημα της Δυναστείας.Πως αλλιώς αναγνώρισε την βασιλική του καταγωγή; Οι δυναστείες του Ισραήλ είναι η μεγάλη δυναστεία Δαυίδ, η δυναστεία των Μακκαβαίων, που με στους αγώνες της κατά των κατακτητών κατέκτησε τον θρόνο, και τελευταία η δυναστεία των Ηρωδιανών συνεργατών των κατακτητών Ρωμαίων, που δεν ήταν καθαρόαιμοι Ισραηλινοί, αλλά άραβες Ιδουμαίοι, άρα σφετεριστές του θρόνου του Ισραήλ.Οι Φαρισαίοι λοιπόν παρακολουθούν κι αυτοί τον Ιησού για να διαπιστώσουν με τα «θαύματα» που κάνει, αν είναι  αυτός ο αναμενόμενος  «Μεσσίας». Στην «ανάσταση» του Λάζαρου, διαπιστώνοντας ότι είναι ανάσταση μαϊμού, αποφάσισαν να τον σκοτώσουν, γιατί με την διαπίστωση ότι δεν έκανε θαύμα, άρα δεν είναι ο αναμενόμενος «Μεσσίας», η επικείμενη εξέγερση δεν θα είχε καμία προοπτική, και όχι μόνο αυτό, αλλά θα καταπνιγόταν όπως τόσες άλλες και θα οδηγούσε στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ,(όπως έγινε αργότερα). Λέει μάλιστα το ευαγγέλιο Ιωάννη  ότι μας συμφέρει ένας άνθρωπος να πεθάνει υπέρ του λαού παρά να χαθεί όλο το έθνος. Αν πράγματι τον θεωρούσαν ένοχο για κάτι, τέτοια αναφορά δεν θα είχε κανένα νόημα, αλλά θα έλεγαν ότι πρέπει να θανατωθεί ή να τιμωρηθεί  για το τάδε αμάρτημα και όχι για να σωθεί το έθνος, αντίθετα δεν υπάρχει αναφορά σε θρησκευτικό αδίκημα. Στον Πιλάτος αργότερα δεν μπορεί να πουν τα ίδια, δηλαδή «τον σκοτώνουμε για να σωθεί από σένα το έθνος», αλλά του προσήψαν κατηγορία που να μην βάζει σε υποψία τον Πιλάτο, δηλαδή κατηγορία  περί θρησκευτικών παραβάσεων. Αποφάσισαν επίσης την θανάτωση του Λάζαρου σαν διάψευση της “Ανάστασης”,ώστε να περιοριστεί όσο το δυνατόν η επιρροή του Ιησού,για να αποτραπεί το ενδεχόμενο της χωρίς προοπτική εξέγερσης.Η είδηση όμως της κάλπικης “Ανάστασης”, διαδόθηκε γρήγορα  και αυτό ήταν που μετέστρεψε τον όχλο και από το «Ωσαννά» πέρασε στο«σταύρωσον αυτόν»,αλλά και που κινητοποίησε όλους όσους φοβόταν την εκδίκηση των Ρωμαίων σε ενδεχόμενη αποτυχημένη εξέγερση. Μετά την «ανάσταση» του Λάζαρου ο Ιησούς συνεχώς κρύβεται,επειδή μαθεύτηκε σε πολλούς ότι η «ανάσταση» ήταν κάλπικη και οι Γραμματείς τον ψάχνουνε. Αν πράγματι είχε αναστήσει πεθαμένο και μάλιστα με αναμφισβήτητο τρόπο, ποιος Ιουδαίος θα τολμούσε να τον συλλάβει;

 Ο Μάρκος αναφέρει ότι οι Γραμματείς θέλουν να τον σκοτώσουν, αλλά δεν αναφέρει τον λόγο, ενώ και αυτός δείχνει ότι χρονικά έχει προηγηθεί η ανάσταση του Λάζαρου καθώς αναφέρει το  μεταγενέστερο επεισόδιο στο σπίτι  του με το μύρο που έριξε η αδελφή  του, άρα γνωρίζει αλλά αποσιωπά την «ανάσταση».

Τα υποδεέστερα επεισόδια σε σχέση με την «ανάσταση» που λαμβάνουν χώρα την ίδια περίοδο, επεισόδια που αναφέρουν Μάρκος και Λουκάς  για το γαϊδουράκι με το οποίο θα έμπαινε στα Ιεροσόλυμα, και την συκιά δείχνουν ότι γνωρίζουν την ιστορία με τον Λάζαρο. Η ιστορία μάλιστα με την συκιά δείχνει ψυχασθενή τον Ιησού, αφού απαιτούσε από ένα δένδρο να έχει καρπούς  την εποχή που δεν έχουν καρπούς  οι συκιές και γι αυτό το καταράστηκε, ο θεός της αγάπης και της δικαιοσύνης !!!

 Ο Ιησούς  είναι πολύ στενά συνδεδεμένος με τον Λάζαρο . Έτσι φαίνεται ότι ο Λάζαρος ανέλαβε να παίξει τον «αναστημένο». Δηλαδή  με κατάλληλα μέσα   γνωστά στους ανατολικούς λαούς, αφού πήρε την όψη νεκρού, τον «ενταφίασαν», δηλαδή τον τοποθέτησαν  μέσα στο μνήμα που ήταν σπηλιά.Λίγο νερό και  λίγα τρόφιμα ήταν αρκετά για να μείνει μέσα στη σπηλιά 3-4 μέρες, όπως ήταν σχεδιασμένο, γι αυτό και ο Ιησούς ενώ μαθαίνει για τον θάνατο του Λάζαρου, αφήνει να περάσουν δυο μέρες για να συνέλθει πλήρως ο Λάζαρος, μετά πηγαίνει να τον «αναστήσει», ενώ αλλού δείχνει  να κάνει θαύματα χωρίς καθυστέρηση και μέρα Σάββατο ακόμη. Αν πήγαινε αμέσως  το Θαύμα δεν θα γινόταν αφού ο Λάζαρος θα ήταν ακόμη ναρκωμένος.

 Τα σχετικά αποσπάσματα:  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ    ΜΑΤΘΑΙΟΥ:   1.15 Ελιουδ δε εγέννησεν τον Ελεάζαρ, Ελεάζαρ δε εγέννησεν τον Ματθάν, Ματθαν δε εγέννησεν τον Ιακώβ, 16 Ιακώβ δε εγέννησεν τον Ιωσήφ τον άνδρα Μαρίας, εξ ης εγεννήθη Ιησούς ο λεγόμενος Χριστός.

     21:1 Και οτε ηγγισαν εις Ιεροσόλυμα και ηλθον εις Βηθφαγη εις το Όρος των Ελαιων, τότε Ιησούς απέστειλεν δύο μαθητας 2 λέγων αυτοις, Πορεύεσθε εις την κώμην την κατέναντι υμων, και ευθέως ευρήσετε ονον δεδεμένην και πωλον μετ’ αυτης. λύσαντες αγάγετέ μοι. 3 και εάν τις υμιν ειπη τι, ερειτε οτι Ο κύριος αυτων χρείαν εχει.

     21.17 Και καταλιπων αυτους εξηλθεν εξω της πόλεως εις Βηθανίαν, και ηυλίσθη εκει. 18 Πρωϊ δε επανάγων εις την πόλιν επείνασεν. 19 και ιδων συκην μίαν επι της οδου ηλθεν επ’ αυτήν, και ουδεν ευρεν εν αυτη ει μη φύλλα μόνον, και λέγει αυτη, Μηκέτι εκ σου καρπος γένηται εις τον αιωνα. και εξηράνθη παραχρημα η συκη. 20 και ιδόντες οι μαθηται εθαύμασαν λέγοντες, Πως παραχρημα εξηράνθη η συκη;

     26:1 Και εγένετο οτε ετέλεσεν ο Ιησους πάντας τους λόγους τούτους, ειπεν τοις μαθηταις αυτου, 2 Οιδατε οτι μετα δύο ημέρας το πάσχα γίνεται, και ο υιος του ανθρώπου παραδίδοται εις το σταυρωθηναι. 3 Τότε συνήχθησαν οι αρχιερεις και οι πρεσβύτεροι του λαου εις την αυλην του αρχιερέως του λεγομένου Καϊάφα, 4 και συνεβουλεύσαντο ινα τον Ιησουν δόλω κρατήσωσιν και αποκτείνωσιν. 5 ελεγον δέ, Μη εν τη εορτη, ινα μη θόρυβος γένηται εν τω λαω. 6 Του δε Ιησου γενομένου εν Βηθανία εν οικία Σίμωνος του λεπρου, 7 προσηλθεν αυτω γυνη εχουσα αλάβαστρον μύρου βαρυτίμου και κατέχεεν επι της κεφαλης αυτου ανακειμένου. 8 ιδόντες δε οι μαθηται ηγανάκτησαν λέγοντες, Εις τί η απώλεια αυτη; 9 εδύνατο γαρ τουτο πραθηναι πολλου και δοθηναι πτωχοις.10 γνους δε ο Ιησους ειπεν αυτοις,Τί κόπους παρέχετε τη γυναικί; εργον γαρ καλον ηργάσατο εις εμέ.11 πάντοτε γαρ τους πτωχους εχετε μεθ’ εαυτων, εμε δε ου πάντοτε εχετε. 12 βαλουσα γαρ αυτη το μύρον τουτο επι του σώματός μου προς το ενταφιάσαι με εποίησεν. 13 αμην λέγω υμιν, οπου εαν κηρυχθη το ευαγγέλιον τουτο εν ολω τω κόσμω, λαληθήσεται και ο εποίησεν αυτη εις μνημόσυνον αυτης.14 Τότε πορευθεις εις των δώδεκα, ο λεγόμενος Ιούδας Ισκαριώτης, προς τους αρχιερεις 15 ειπεν, Τί θέλετέ μοι δουναι καγω υμιν παραδώσω αυτόν; οι δε εστησαν αυτω τριάκοντα αργύρια.

 ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ    ΜΑΡΚΟΥ   14:1 Ην δε το πάσχα και τα αζυμα μετα δύο ημέρας. και εζήτουν οι αρχιερεις και οι γραμματεις πως αυτον εν δόλω κρατήσαντες αποκτείνωσιν. 2 ελεγον γάρ, Μη εν τη εορτη, μήποτε εσται θόρυβος του λαου. 3 Και οντος αυτου εν Βηθανία εν τη οικία Σίμωνος του λεπρου κατακειμένου αυτου ηλθεν γυνη εχουσα αλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικης πολυτελους. συντρίψασα την αλάβαστρον κατέχεεν αυτου της κεφαλης. 4 ησαν δέ τινες αγανακτουντες προς εαυτούς, Εις τί η απώλεια αυτη του μύρου γέγονεν; 5 ηδύνατο γαρ τουτο το μύρον πραθηναι επάνω δηναρίων τριακοσίων και δοθηναι τοις πτωχοις. και ενεβριμωντο αυτη. 6 ο δε Ιησους ειπεν, Αφετε αυτήν. τί αυτη κόπους παρέχετε; καλον εργον ηργάσατο εν εμοί. 7 πάντοτε γαρ τους πτωχους εχετε μεθ’ εαυτων, και οταν θέλητε δύνασθε αυτοις ευ ποιησαι, εμε δε ου πάντοτε εχετε. 8 ο εσχεν εποίησεν. προέλαβεν μυρίσαι το σωμά μου εις τον ενταφιασμόν. 9 αμην δε λέγω υμιν, οπου εαν κηρυχθη το ευαγγέλιον εις ολον τον κόσμον, και ο εποίησεν αυτη λαληθήσεται εις μνημόσυνον αυτης. 10 Και Ιούδας Ισκαριωθ ο εις των δώδεκα απηλθεν προς τους αρχιερεις ινα αυτον παραδοι αυτοις. 11 οι δε ακούσαντες εχάρησαν και επηγγείλαντο αυτω αργύριον δουναι. και εζήτει πως αυτον ευκαίρως παραδοι. 12 Και τη πρώτη ημέρα των αζύμων, οτε το πάσχα εθυον, λέγουσιν αυτω οι μαθηται αυτου, Που θέλεις απελθόντες ετοιμάσωμεν ινα φάγης το πάσχα; 13 και αποστέλλει δύο των μαθητων αυτου και λέγει αυτοις, Υπάγετε εις την πόλιν, και απαντήσει υμιν ανθρωπος κεράμιον υδατος βαστάζων. ακολουθήσατε αυτω, 14 και οπου εαν εισέλθη ειπατε τω οικοδεσπότη οτι Ο διδάσκαλος λέγει, Που εστιν το κατάλυμά μου οπου το πάσχα μετα των μαθητων μου φάγω; 15 και αυτος υμιν δείξει ανάγαιον μέγα εστρωμένον ετοιμον. και εκει ετοιμάσατε ημιν. 16 και εξηλθον οι μαθηται και ηλθον εις την πόλιν και ευρον καθως ειπεν αυτοις, και ητοίμασαν το πάσχα.

  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΛΟΥΚΑ      3.23 Και αυτος ην Ιησους αρχόμενος ωσει ετων τριάκοντα, ων υιός, ως ενομίζετο, Ιωσηφ του Ηλι 24 του Μαθθατ του Λευι του Μελχι του Ιανναι του Ιωσηφ 25 του Ματταθίου του Αμως του Ναουμ του Εσλι του Ναγγαι 26 του Μάαθ του Ματταθίου του Σεμεϊν του Ιωσηχ του Ιωδα 27 του Ιωαναν του Ρησα του Ζοροβαβελ του Σαλαθιηλ του Νηρι 28 του Μελχι  του Αδδι του Κωσαμ του Ελμαδαμ του Ηρ 29 του Ιησου του Ελιέζερ του Ιωριμ του Μαθθατ του Λευι …

      11.1Και οτε εγγίζουσιν εις Ιεροσόλυμα εις Βηθφαγη και Βηθανίαν προς το Ορος των Ελαιων, αποστέλλει δύο των μαθητων αυτου 2 και λέγει αυτοις, Υπάγετε εις την κώμην την κατέναντι υμων, και ευθυς εισπορευόμενοι εις αυτην ευρήσετε πωλον δεδεμένον εφ’ ον ουδεις ουπω ανθρώπων εκάθισεν. λύσατε αυτον και φέρετε. 3 και εάν τις υμιν ειπη, Τί ποιειτε τουτο; ειπατε, Ο κύριος αυτου χρείαν εχει, και ευθυς αυτον αποστέλλει πάλιν ωδε. 4 και απηλθον και ευρον πωλον δεδεμένον προς θύραν εξω επι του αμφόδου, και λύουσιν αυτόν. 5 καί τινες των εκει εστηκότων ελεγον αυτοις, Τί ποιειτε λύοντες τον πωλον; 6 οι δε ειπαν αυτοις καθως ειπεν ο Ιησους. και αφηκαν αυτούς. 7 και φέρουσιν τον πωλον προς τον Ιησουν, και επιβάλλουσιν αυτω τα ιμάτια αυτων, και εκάθισεν επ’ αυτόν. 8 και πολλοι τα ιμάτια αυτων εστρωσαν εις την οδόν, αλλοι δε στιβάδας κόψαντες εκ των αγρων. 9 και οι προάγοντες και οι ακολουθουντες εκραζον, Ωσαννά. Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι κυρίου. 10 Ευλογημένη η ερχομένη βασιλεία του πατρος ημων Δαυίδ. Ωσαννα εν τοις υψίστοις. 11 Και εισηλθεν εις Ιεροσόλυμα εις το ιερόν. και περιβλεψάμενος πάντα, οψίας ηδη ουσης της ωρας, εξηλθεν εις Βηθανίαν μετα των δώδεκα. 12 Και τη επαύριον εξελθόντων αυτων απο Βηθανίας επείνασεν. 13 και ιδων συκην απο μακρόθεν εχουσαν φύλλα ηλθεν ει αρα τι ευρήσει εν αυτη, και ελθων επ’ αυτην ουδεν ευρεν ει μη φύλλα. ο γαρ καιρος ουκ ην σύκων. 14 και αποκριθεις ειπεν αυτη, Μηκέτι εις τον αιωνα εκ σου μηδεις καρπον φάγοι. και ηκουον οι μαθηται αυτου.

        13.31 Εν αυτη τη ωρα προσηλθάν τινες Φαρισαιοι λέγοντες αυτω, Εξελθε και πορεύου εντευθεν, οτι Ηρώδης θέλει σε αποκτειναι.

        16.19 Ανθρωπος δέ τις ην πλούσιος, και ενεδιδύσκετο πορφύραν και βύσσον ευφραινόμενος καθ’ ημέραν λαμπρως. 20 πτωχος δέ τις ονόματι Λάζαρος εβέβλητο προς τον πυλωνα αυτου ειλκωμένος 21 και επιθυμων χορτασθηναι απο των πιπτόντων απο της τραπέζης του πλουσίου. αλλα και οι κύνες ερχόμενοι επέλειχον τα ελκη αυτου. 22 εγένετο δε αποθανειν τον πτωχον και απενεχθηναι αυτον υπο των αγγέλων εις τον κόλπον Αβραάμ. απέθανεν δε και ο πλούσιος και ετάφη. ….

      19.28 Και ειπων ταυτα επορεύετο εμπροσθεν αναβαίνων εις Ιεροσόλυμα. 29 Και εγένετο ως ηγγισεν εις Βηθφαγη και Βηθανίαν προς το ορος το καλούμενον Ελαιων, απέστειλεν δύο των μαθητων 30 λέγων, Υπάγετε εις την κατέναντι κώμην, εν η εισπορευόμενοι ευρήσετε πωλον δεδεμένον, εφ’ ον ουδεις πώποτε ανθρώπων εκάθισεν, και λύσαντες αυτον αγάγετε. 31 και εάν τις υμας ερωτα, Δια τί λύετε; ουτως ερειτε οτι Ο κύριος αυτου χρείαν εχει. 32 απελθόντες δε οι απεσταλμένοι ευρον καθως ειπεν αυτοις. 33 λυόντων δε αυτων τον πωλον ειπαν οι κύριοι αυτου προς αυτούς, Τί λύετε τον πωλον; 34 οι δε ειπαν οτι Ο κύριος αυτου χρείαν εχει. 35 και ηγαγον αυτον προς τον Ιησουν, και επιρίψαντες αυτων τα ιμάτια επι τον πωλον επεβίβασαν τον Ιησουν. 36 πορευομένου δε αυτου υπεστρώννυον τα ιμάτια αυτων εν τη οδω. 37 Εγγίζοντος δε αυτου ηδη προς τη καταβάσει του Ορους των Ελαιων ηρξαντο απαν το πληθος των μαθητων χαίροντες αινειν τον θεον φωνη μεγάλη περι πασων ων ειδον δυνάμεων, 38 λέγοντες, Ευλογημένος ο ερχόμενος ο βασιλευς εν ονόματι κυρίου. εν ουρανω ειρήνη και δόξα εν υψίστοις. 39 καί τινες των Φαρισαίων απο του οχλου ειπαν προς αυτόν, Διδάσκαλε, επιτίμησον τοις μαθηταις σου. 40 και αποκριθεις ειπεν, Λέγω υμιν, εαν ουτοι σιωπήσουσιν, οι λίθοι κράξουσιν.

 ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΙΩΑΝΝΗ

      10.22 Εγένετο τότε τα εγκαίνια εν τοις Ιεροσολύμοις. χειμων ην, 23 και περιεπάτει ο Ιησους εν τω ιερω εν τη στοα του Σολομωνος. 24 εκύκλωσαν ουν αυτον οι Ιουδαιοι και ελεγον αυτω, Εως πότε την ψυχην ημων αιρεις; ει συ ει ο Χριστός, ειπε ημιν παρρησία.

        11:1 Ην δέ τις ασθενων, Λάζαρος απο Βηθανίας, εκ της κώμης Μαρίας και Μάρθας της αδελφης αυτης. 2 ην δε Μαριαμ η αλείψασα τον κύριον μύρω και εκμάξασα τους πόδας αυτου ταις θριξιν αυτης, ης ο αδελφος Λάζαρος ησθένει. 3 απέστειλαν ουν αι αδελφαι προς αυτον λέγουσαι, Κύριε, ιδε ον φιλεις ασθενει. 4 ακούσας δε ο Ιησους ειπεν, Αυτη η ασθένεια ουκ εστιν προς θάνατον αλλ’ υπερ της δόξης του θεου, ινα δοξασθη ο υιος του θεου δι’ αυτης. 5 ηγάπα δε ο Ιησους την Μάρθαν και την αδελφην αυτης και τον Λάζαρον. 6 ως ουν ηκουσεν οτι ασθενει, τότε μεν εμεινεν εν ω ην τόπω δύο ημέρας. 7 επειτα μετα τουτο λέγει τοις μαθηταις, Αγωμεν εις την Ιουδαίαν πάλιν. 8 λέγουσιν αυτω οι μαθηταί, Ραββί, νυν εζήτουν σε λιθάσαι οι Ιουδαιοι, και πάλιν υπάγεις εκει; 9 απεκρίθη Ιησους, Ουχι δώδεκα ωραί εισιν της ημέρας; εάν τις περιπατη εν τη ημέρα, ου προσκόπτει, οτι το φως του κόσμου τούτου βλέπει. 10 εαν δέ τις περιπατη εν τη νυκτί, προσκόπτει, οτι το φως ουκ εστιν εν αυτω. 11 ταυτα ειπεν, και μετα τουτο λέγει αυτοις, Λάζαρος ο φίλος ημων κεκοίμηται, αλλα πορεύομαι ινα εξυπνίσω αυτόν. 12 ειπαν ουν οι μαθηται αυτω, Κύριε, ει κεκοίμηται σωθήσεται. 13 ειρήκει δε ο Ιησους περι του θανάτου αυτου. εκεινοι δε εδοξαν οτι περι της κοιμήσεως του υπνου λέγει. 14 τότε ουν ειπεν αυτοις ο Ιησους παρρησία, Λάζαρος απέθανεν, 15 και χαίρω δι’ υμας, ινα πιστεύσητε, οτι ουκ ημην εκει. αλλα αγωμεν προς αυτόν. 16 ειπεν ουν Θωμας ο λεγόμενος Δίδυμος τοις συμμαθηταις, Αγωμεν και ημεις ινα αποθάνωμεν μετ’ αυτου. 17 Ελθων ουν ο Ιησους ευρεν αυτον τέσσαρας ηδη ημέρας εχοντα εν τω μνημείω. 18 ην δε η Βηθανία εγγυς των Ιεροσολύμων ως απο σταδίων δεκαπέντε. 19 πολλοι δε εκ των Ιουδαίων εληλύθεισαν προς την Μάρθαν και Μαριαμ ινα παραμυθήσωνται αυτας περι του αδελφου. 20 η ουν Μάρθα ως ηκουσεν οτι Ιησους ερχεται υπήντησεν αυτω. Μαριαμ δε εν τω οικω εκαθέζετο. 21 ειπεν ουν η Μάρθα προς τον Ιησουν, Κύριε, ει ης ωδε ουκ αν απέθανεν ο αδελφός μου. 22 αλλα και νυν οιδα οτι οσα αν αιτήση τον θεον δώσει σοι ο θεός. 23 λέγει αυτη ο Ιησους, Αναστήσεται ο αδελφός σου. 24 λέγει αυτω η Μάρθα, Οιδα οτι αναστήσεται εν τη αναστάσει εν τη εσχάτη ημέρα. 25 ειπεν αυτη ο Ιησους, Εγώ ειμι η ανάστασις και η ζωή. ο πιστεύων εις εμε καν αποθάνη ζήσεται, 26 και πας ο ζων και πιστεύων εις εμε ου μη αποθάνη εις τον αιωνα. πιστεύεις τουτο; 27 λέγει αυτω, Ναί, κύριε. εγω πεπίστευκα οτι συ ει ο Χριστος ο υιος του θεου ο εις τον κόσμον ερχόμενος. 28 Και τουτο ειπουσα απηλθεν και εφώνησεν Μαριαμ την αδελφην αυτης λάθρα ειπουσα, Ο διδάσκαλος πάρεστιν και φωνει σε. 29 εκείνη δε ως ηκουσεν ηγέρθη ταχυ και ηρχετο προς αυτόν. 30 ουπω δε εληλύθει ο Ιησους εις την κώμην, αλλ ην ετι εν τω τόπω οπου υπήντησεν αυτω η Μάρθα. 31 οι ουν Ιουδαιοι οι οντες μετ’ αυτης εν τη οικία και παραμυθούμενοι αυτήν, ιδόντες την Μαριαμ οτι ταχέως ανέστη και εξηλθεν, ηκολούθησαν αυτη, δόξαντες οτι υπάγει εις το μνημειον ινα κλαύση εκει. 32 η ουν Μαριαμ ως ηλθεν οπου ην Ιησους ιδουσα αυτον επεσεν αυτου προς τους πόδας, λέγουσα αυτω, Κύριε, ει ης ωδε ουκ αν μου απέθανεν ο αδελφός. 33 Ιησους ουν ως ειδεν αυτην κλαίουσαν και τους συνελθόντας αυτη Ιουδαίους κλαίοντας, ενεβριμήσατο τω πνεύματι και ετάραξεν εαυτόν, 34 και ειπεν, Που τεθείκατε αυτόν; λέγουσιν αυτω, Κύριε, ερχου και ιδε. 35 εδάκρυσεν ο Ιησους. 36 ελεγον ουν οι Ιουδαιοι, Ιδε πως εφίλει αυτόν. 37 τινες δε εξ αυτων ειπαν, Ουκ εδύνατο ουτος ο ανοίξας τους οφθαλμους του τυφλου ποιησαι ινα και ουτος μη αποθάνη; 38 Ιησους ουν πάλιν εμβριμώμενος εν εαυτω ερχεται εις το μνημειον. ην δε σπήλαιον, και λίθος επέκειτο επ’ αυτω. 39 λέγει ο Ιησους, Αρατε τον λίθον. λέγει αυτω η αδελφη του τετελευτηκότος Μάρθα, Κύριε, ηδη οζει, τεταρταιος γάρ εστιν. 40 λέγει αυτη ο Ιησους, Ουκ ειπόν σοι οτι εαν πιστεύσης οψη την δόξαν του θεου; 41 ηραν ουν τον λίθον. ο δε Ιησους ηρεν τους οφθαλμους ανω και ειπεν, Πάτερ, ευχαριστω σοι οτι ηκουσάς μου. 42 εγω δε ηδειν οτι πάντοτέ μου ακούεις. αλλα δια τον οχλον τον περιεστωτα ειπον, ινα πιστεύσωσιν οτι σύ με απέστειλας. 43 και ταυτα ειπων φωνη μεγάλη εκραύγασεν, Λάζαρε, δευρο εξω. 44 εξηλθεν ο τεθνηκως δεδεμένος τους πόδας και τας χειρας κειρίαις, και η οψις αυτου σουδαρίω περιεδέδετο. λέγει αυτοις ο Ιησους, Λύσατε αυτον και αφετε αυτον υπάγειν. 45 Πολλοι ουν εκ των Ιουδαίων, οι ελθόντες προς την Μαριαμ και θεασάμενοι α εποίησεν, επίστευσαν εις αυτόν. 46 τινες δε εξ αυτων απηλθον προς τους Φαρισαίους και ειπαν αυτοις α εποίησεν Ιησους. 47 συνήγαγον ουν οι αρχιερεις και οι Φαρισαιοι συνέδριον, και ελεγον, Τί ποιουμεν, οτι ουτος ο ανθρωπος πολλα ποιει σημεια; 48 εαν αφωμεν αυτον ουτως, πάντες πιστεύσουσιν εις αυτόν, και ελεύσονται οι Ρωμαιοι και αρουσιν ημων και τον τόπον και το εθνος. 49 εις δέ τις εξ αυτων Καϊάφας, αρχιερευς ων του ενιαυτου εκείνου, ειπεν αυτοις, Υμεις ουκ οιδατε ουδέν, 50 ουδε λογίζεσθε οτι συμφέρει υμιν ινα εις ανθρωπος αποθάνη υπερ του λαου και μη ολον το εθνος απόληται. 51 τουτο δε αφ’ εαυτου ουκ ειπεν, αλλα αρχιερευς ων του ενιαυτου εκείνου επροφήτευσεν οτι εμελλεν Ιησους αποθνήσκειν υπερ του εθνους, 52 και ουχ υπερ του εθνους μόνον αλλ ινα και τα τέκνα του θεου τα διεσκορπισμένα συναγάγη εις εν. 53 απ’ εκείνης ουν της ημέρας εβουλεύσαντο ινα αποκτείνωσιν αυτόν. 54 Ο ουν Ιησους ουκέτι παρρησία περιεπάτει εν τοις Ιουδαίοις, αλλα απηλθεν εκειθεν εις την χώραν εγγυς της ερήμου, εις Εφραιμ λεγομένην πόλιν, κακει εμεινεν μετα των μαθητων. 55 Ην δε εγγυς το πάσχα των Ιουδαίων, και ανέβησαν πολλοι εις Ιεροσόλυμα εκ της χώρας προ του πάσχα ινα αγνίσωσιν εαυτούς. 56 εζήτουν ουν τον Ιησουν και ελεγον μετ’ αλλήλων εν τω ιερω εστηκότες, Τί δοκει υμιν; οτι ου μη ελθη εις την εορτήν; 57 δεδώκεισαν δε οι αρχιερεις και οι Φαρισαιοι εντολας ινα εάν τις γνω που εστιν μηνύση, οπως πιάσωσιν αυτόν.

          12:1 Ο ουν Ιησους προ εξ ημερων του πάσχα ηλθεν εις Βηθανίαν, οπου ην Λάζαρος, ον ηγειρεν εκ νεκρων Ιησους. 2 εποίησαν ουν αυτω δειπνον εκει, και η Μάρθα διηκόνει, ο δε Λάζαρος εις ην εκ των ανακειμένων συν αυτω. 3 η ουν Μαριαμ λαβουσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικης πολυτίμου ηλειψεν τους πόδας του Ιησου και εξέμαξεν ταις θριξιν αυτης τους πόδας αυτου. η δε οικία επληρώθη εκ της οσμης του μύρου. 4 λέγει δε Ιούδας ο Ισκαριώτης εις εκ των μαθητων αυτου, ο μέλλων αυτον παραδιδόναι, 5 Δια τί τουτο το μύρον ουκ επράθη τριακοσίων δηναρίων και εδόθη πτωχοις; 6 ειπεν δε τουτο ουχ οτι περι των πτωχων εμελεν αυτω αλλ οτι κλέπτης ην και το γλωσσόκομον εχων τα βαλλόμενα εβάσταζεν. 7 ειπεν ουν ο Ιησους, Αφες αυτήν, ινα εις την ημέραν του ενταφιασμου μου τηρήση αυτό. 8 τους πτωχους γαρ πάντοτε εχετε μεθ’ εαυτων, εμε δε ου πάντοτε εχετε. 9 Εγνω ουν ο οχλος πολυς εκ των Ιουδαίων οτι εκει εστιν, και ηλθον ου δια τον Ιησουν μόνον αλλ ινα και τον Λάζαρον ιδωσιν ον ηγειρεν εκ νεκρων. 10 εβουλεύσαντο δε οι αρχιερεις ινα και τον Λάζαρον αποκτείνωσιν, 11 οτι πολλοι δι’ αυτον υπηγον των Ιουδαίων και επίστευον εις τον Ιησουν. 12 Τη επαύριον ο οχλος πολυς ο ελθων εις την εορτήν, ακούσαντες οτι ερχεται ο Ιησους εις Ιεροσόλυμα, 13 ελαβον τα βαϊα των φοινίκων και εξηλθον εις υπάντησιν αυτω, και εκραύγαζον, Ωσαννά. ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι κυρίου, και ο βασιλευς του Ισραήλ. 14 ευρων δε ο Ιησους ονάριον εκάθισεν επ’ αυτό, καθώς εστιν γεγραμμένον, 15 Μη φοβου, θυγάτηρ Σιών. ιδου ο βασιλεύς σου ερχεται, καθήμενος επι πωλον ονου. 16 ταυτα ουκ εγνωσαν αυτου οι μαθηται το πρωτον, αλλ οτε εδοξάσθη Ιησους τότε εμνήσθησαν οτι ταυτα ην επ’ αυτω γεγραμμένα και ταυτα εποίησαν αυτω. 17 εμαρτύρει ουν ο οχλος ο ων μετ’ αυτου οτε τον Λάζαρον εφώνησεν εκ του μνημείου και ηγειρεν αυτον εκ νεκρων. 18 δια τουτο και υπήντησεν αυτω ο οχλος οτι ηκουσαν τουτο αυτον πεποιηκέναι το σημειον. 19 οι ουν Φαρισαιοι ειπαν προς εαυτούς, Θεωρειτε οτι ουκ ωφελειτε ουδέν. ιδε ο κόσμος οπίσω αυτου απηλθεν. 20 Ησαν δε Ελληνές τινες εκ των αναβαινόντων ινα προσκυνήσωσιν εν τη εορτη. 21 ουτοι ουν προσηλθον Φιλίππω τω απο Βηθσαϊδα της Γαλιλαίας, και ηρώτων αυτον λέγοντες, Κύριε, θέλομεν τον Ιησουν ιδειν. 22 ερχεται ο Φίλιππος και λέγει τω Ανδρέα. ερχεται Ανδρέας και Φίλιππος και λέγουσιν τω Ιησου. 23 ο δε Ιησους αποκρίνεται αυτοις λέγων, Ελήλυθεν η ωρα ινα δοξασθη ο υιος του ανθρώπου. 24 αμην αμην λέγω υμιν, εαν μη ο κόκκος του σίτου πεσων εις την γην αποθάνη, αυτος μόνος μένει. εαν δε αποθάνη, πολυν καρπον φέρει. 25 ο φιλων την ψυχην αυτου απολλύει αυτήν, και ο μισων την ψυχην αυτου εν τω κόσμω τούτω εις ζωην αιώνιον φυλάξει αυτήν. 26 εαν εμοί τις διακονη, εμοι ακολουθείτω, και οπου ειμι εγω εκει και ο διάκονος ο εμος εσται. εάν τις εμοι διακονη τιμήσει αυτον ο πατήρ. 27 Νυν η ψυχή μου τετάρακται. και τί ειπω; Πάτερ, σωσόν με εκ της ωρας ταύτης; αλλα δια τουτο ηλθον εις την ωραν ταύτην. 28 πάτερ, δόξασόν σου το ονομα. ηλθεν ουν φωνη εκ του ουρανου, Και εδόξασα και πάλιν δοξάσω. 29 ο ουν οχλος ο εστως και ακούσας ελεγεν βροντην γεγονέναι. αλλοι ελεγον, Αγγελος αυτω λελάληκεν. 30 απεκρίθη Ιησους και ειπεν, Ου δι’ εμε η φωνη αυτη γέγονεν αλλα δι’ υμας. 31 νυν κρίσις εστιν του κόσμου τούτου, νυν ο αρχων του κόσμου τούτου εκβληθήσεται εξω. 32 καγω εαν υψωθω εκ της γης, πάντας ελκύσω προς εμαυτόν. 33 τουτο δε ελεγεν σημαίνων ποίω θανάτω ημελλεν αποθνήσκειν. 34 απεκρίθη ουν αυτω ο οχλος, Ημεις ηκούσαμεν εκ του νόμου οτι ο Χριστος μένει εις τον αιωνα, και πως λέγεις συ οτι δει υψωθηναι τον υιον του ανθρώπου; τίς εστιν ουτος ο υιος του ανθρώπου; 35 ειπεν ουν αυτοις ο Ιησους, Ετι μικρον χρόνον το φως εν υμιν εστιν. περιπατειτε ως το φως εχετε, ινα μη σκοτία υμας καταλάβη. και ο περιπατων εν τη σκοτία ουκ οιδεν που υπάγει. 36 ως το φως εχετε, πιστεύετε εις το φως, ινα υιοι φωτος γένησθε. Ταυτα ελάλησεν Ιησους, και απελθων εκρύβη απ’ αυτων.

Οδυσσέας  Επικουρίδης,  epikouros2004@freemail. και epikouros2000@hotmail.comgr

About these ads

Ένα Σχόλιο to “Η “ανάσταση” του Λαζάρου αποκωδικοποιεί την κενή διαθήκη”

  1. ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ. (Σελ.040)
    Σήμερα είναι του Λάζαρου που ξεφτίλισε τον χάρο,
    ο Χριστός με μία λέξη, δεύρο έξω σ’ έχει φέξει.
    Πάλι απ’ την αρχή να ζήσει κ’ άλλους να ταλαιπωρήσει,
    και ξανά τον θάνατο του πάλι να τον ξαναζήσει.
    Κ’ ο χαρούμενος ο χάρος με αυτήν την “καταδίκη”,
    δεν γλιτώνεις φουκαρά μου, τελικός δική μου η νίκη.
    Και αντί του παραδείσου, εις την γη σου τυραννίσου.
    Αφού πάλι θα τον κόψει, με το κοφτερό δρεπάνι,
    τελικός αγαπητοί μου τον παράδεισο τον χάνει.
    Με εκτίμηση ΤΖΙΝΙΣ Χ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ http://users.otenet.gr/~tzinis http://www.tzinis.blogspot.com/ tzinis@otenet.gr

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: